Offshore hosting: jouw server, buiten hun bereik.

Ja. Kiezen waar je infrastructuur fysiek staat, is vrijwel overal legaal — bedrijven doen het voor latentie en belasting, individuen voor meningsuiting en privacy. Waar de wet naar kijkt, is wat je draait, en dat moet voldoen aan de wet van het hostingrechtsgebied en onze AUP. Offshore verandert welke rechtbank bevoegd is, niet of die er is.

Veertien van de vijftien: IJsland, Zwitserland, Panama, Moldavië, Roemenië, Rusland, Tonga, de Kaaimaneilanden, de Seychellen, Belize, de Bahama’s, Bulgarije, Oekraïne en Hongkong liggen buiten de allianties. Amsterdam ligt in een Negen Ogen-land — we verkopen het vanwege de peering en vermelden dat op het label in plaats van het in een voetnoot te verbergen. De locatiepagina markeert de status van elk rechtsgebied.

Een verzoek dat niet door een lokale rechtbank is erkend, krijgt hetzelfde antwoord als een DMCA-melding: niets. Een geldig lokaal gerechtelijk bevel dwingt actie af — en aangezien we geen logs en geen identiteit bewaren, is de realistische overdracht een token-hash en publieke txids. Onze maandelijkse PGP-ondertekende warrant canary dekt het scenario waarin ons wordt bevolen te zwijgen.

Nee. Veel klanten zijn gewone, publieke bedrijven die juridische duidelijkheid willen — een provider die verantwoording aflegt aan één rechtsgebied in plaats van aan iedereen. Anonimiteit is architectonisch beschikbaar voor wie het nodig heeft (tokenaccounts, cryptobetalingen, geen logs), nooit verplicht voor wie dat niet wil. Zie anonieme hosting voor de volledige stack.